ابوالقاسم فردوسی شاعر بزرگ و حماسه سرای زبان دری در قرن چهارم و پنجم میزیست وی از خانواده دهقان بود و ثروت و ضیاع موروث داست.
فردوسی در حدود سال 370 در سن چهل سالگی به نظم شاهنامه شروع کرد.
شاهنامۀ فردوسی بزرگترین منظومۀ حماسی و تاریخی دری زبانان و جهان است. فردوسی در جوانی علاقۀ فراوانی به نظم و داستانهای کهن داشت و پس از آنکه گشتاسپ نامه دقیقی را دید بسیار مایل گشت که او را دنبال کند. تاریخ شروع شاهنامه فردوسی در حدود سالهای 370 و 371 و تاریخ اتمامش در حدود 400 هجری است و فردوسی خود به سی سال رنجی که در نظم شاهنامه تحمل کرده اشاره میکند. فردوسی در نقل داستانها هرگز احساس تعصب شخصی را دخالت نداده اصل امانت داری را بکار برده است و به جعل داستانی نپرداخته و در توصیف مناظر و وصف میدانهای جنگ و بیان احساسات و عواطف انسانی بسیار زبردستی نشانداده است.
