این علـــم و فنــون باب ســراغ دگـــر است
آئینــــه نمـــای گـــل بـــاغ دگــــــــــر است
حـــق را بـــدلایـــل نتــــــوان فهمیــــــــدن
در خـــــانه خـــــورشیـد چراغ دگــر است
*****
آن جلـــوهء بی نشــــان کـــه رنگ و نی بـوست
پیـــدائی و پنهـــانی از حــــــــرف مگـــــــوست
پنهــــان ز انسان کـــه آنچــــــه انــــدیشی نیست
پیــــدا چنـــانکه هـــــر چه مــــــی بینــی اوست
*****
آن حسن کـــــه آئینهء امکان پــــرداخت
هـــر ذره بصد هـــزار خورشید نواخت
با اینهمــه جلـــوه بـــود در پردهء غیــب
تا انسان گـــــل نکــرده خود را نشناخت
*****
بـــی اسم و صفت دلــت بخــــود محــرم نیست
بی رنگ و بــــــو بهــــــار جــــز مبهــم نیست
عالــــم بوجــود تــــــو و من مــــوجـــود است
گـــــر موج حبـــاب نیست دریـــــا هـــم نیـست
*****
ای آنکــــه فلک بــــه نشهء طرف تـــــو نیست
نحـــو همه حرف و صوت جز صرف تو نیست
خــــامــوش نشیـن زبـــــان آفـــــــــاق از تسـت
تــــا در سخنی حــــرف تو هــم حرف تو نیست
