| ز کارستان او یک شمه این است |
|
خم زلف تو دام کفر و دین است |
| حدیث غمزه ات سحر مبین است |
جمالت معجز حسن است لیکن |
| که دایم با کمال اندر کمین است |
ز چشم شوخ تو جان کی توان برد |
| که در عاشق کُشی سحر آفرین است |
بر آن چشم سیه صد آفرین باد |
| که چرخ هشتمش هفتم زمین است |
عجب علمیست علم هیات عشق |
| حسابش با کرام الکاتبین است |
تو پنداری که بدگو رفت و جان برد |
| که دل برد و کنون در بند دین است |
مشو حافظ ز کید زلفش ایمن |
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
| |
|
ای صاحب فال سعی کن فقط به ظواهر توجه نکنی چون همیشه در پس ظواهر زیبا خوبیها نیستند به قول شاعر
هر بیشه گمان مبر که خالیست *** شاید که پلنگ خفته باشد
|