Parwak Site | دو تا شد قامتم همچون کمانی

دو تا شد قامتم همچون کمانی

بود آشفته همچون موی فرخ

دل من در هوای روی فرخ

که بر خور دار شد از روی فرخ

بجز هندوی زلفش هیچکس نیست

بود همراز و هم زانوی فرخ

سیاهی نیک بخت است آنکه دایم

اگر بیند قد دلجوی فرخ

شود چون بید لرزان سرو آزاد

بیاد نرگس جادوی فرخ

بده ساقی شراب ارغوانی

ز غم پیوسته چون ابروی فرخ

دو تا شد قامتم همچون کمانی

بود میل دل من سوی فرخ

اگر میل دل هر کس بجایی است

چو حافظ بنده و هندوی فرخ

غلام همت آنم که باشد

ای صاحب فال در هوای یاری داری که خاطر خواه تست و خاطر او در ضمیمه تو نقش بسته انشا الله به مراد خود خواهی رسید