Parwak پرواک

يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور

کلبه احزان شود روزي گلستان غم مخور

يوسف گم گشته باز آيد به کنعان غم مخور

وين سر شوريده باز آيد به سامان غم مخور

اي دل غمديده حالت به شود دل بد مکن

دايماٌ يکسان نماند حال دوران غم مخور

دور گردن گر دو روزي بر مراد ما نگشت

چتر گل بر سر کشي اي مرغ خوش خوان غم مخور

گر بهار عمر باشد باز بر تخت چمن

باشد اندر پرده بازي هاي پنهان غم مخور

هان مشو نوميد چون واقف نيي از سر غيب

سرزنش هاگر کند خار مغيلان غم مخور

در بيابان گربه شوق کعبه خواهي زد قدم

جمله مي داند خداي حال گردان غم مخور

حال ما در فرقت جانان و ابرام رقيب

چون ترا نوح است کشتيبان ز طوفان غم مخور

اي دل ار سيل فنا بنياد هستي بر کند

هيچ راهي نيست کان را نيست پايان غم مخور

گر چه منزل پس خطر ناک است و مقصد ناپديد

تا بود وردت دعا و درس قران غم مخور

حافظا در کنج فقر و خلوت شبهاي تار

اي صاحب فال کاري که در پيش داري ممکن است در انجام آن با مشکلاتي مواجه شوي دست از طلب مدار، زيرا به کوشش به هر کجا خواهي رسي، پايان و عاقبت خوب و مطلوبي خواهي داست