Parwak پرواک

بلبل غزلخوان

اين گفت سحر گه بلبل تو چه مي گويي

2

مي خواه و گل افشان کن از دهر چه مي جويي

لب گيري و رخ بوسي مي نوشي و گل بويي

مسند به گلستان بر تا شاهد و ساقي را

اي شاخ گل رعنا از بهر که ميرويي

تا غنچه خندانست دولت به که خواهد داد

درياب و بنه گنجي از مايه نيکويي

امروز که بازارت پر جوش خريدار است

تا سرو بياموزد از قد تو دلجويي

شمشاد فرامان کنو آهنگ گلستان کن

خوش بودي اگر بودي بوييش ز خوشخويي

آن طره که هر جعدش صدنافه چين ارزد

بلبل به غزلخواني حافظ به غزل گويي

هر مرغ به دستاني در گلستان شاه آمد

دوست و همدم و يار با صفا در کنار شما به دنيايي مي ارزد مال دنيا با پست و مقام قابل مقايسه نيست، وقتي ادوارد ششم پادشاه انگلستان در انصراف از سلطنتيا انتخاب همسر خود مردد بود و در نتيجه سراسر انگليس به عاقبت اين کار نگران بودند چند تن انگليسي در شيراز به بقعه خواجه حافظ مي روند و تفال مي زنند غزل بالا آمد و شاه ادوارد هم ، همسر خود را به تاج و تخت انگلستان ترجيح داد